Ocena medyczna trudno gojącej się rany obejmuje kilka aspektów istotnych dla sposobu leczenia. Jak stwierdzić, czy rana trudno się goi?

Ocenia się takie elementy, jak:

  • brzegi rany: jeśli są płaskie i blade świadczy to o niedokrwieniu tkanek, wypukłe mogą świadczyć o aktywnym stanie zapalnym rany, czarne o martwicy i niedokrwieniu,
  • dno rany: blade i niekrwawiące świadczy o niedokrwieniu, pokryte włóknikiem z wydzieliną o zakażeniu bakteryjnym, jeśli w dnie rany widać powięź lub kość małe jest prawdopodobieństwo zagojenia bez pokrycia rany płatem tkankowym, gdy widać różową ziarninę świadczy to o gojeniu rany i każe rozważyć przeszczep skóry,
  • tkanki wokół rany: czy jest obecny obrzęk, bolesność i zaczerwienienie, co świadczyłoby o stanie zapalnym.

Do najczęściej spotykanych ran trudno gojących się należą:

  • odleżyny,
  • owrzodzenia,
  • rany powstałe w zespole stopy cukrzycowej,
  • rany powstałe w zespole stopy miażdżycowej.

Mają one różną charakterystykę i leczenie. To co je łączy, to przede wszystkim długi czas gojenia, duże koszty oraz to, że często znacznie upośledzają jakość życia pacjenta.

Jakie badania zalecane są przy dokonywaniu diagnozy? W przypadku istnienia trudno gojącej się rany istnieje kilka czynników, które warto zweryfikować i kilka badań wartych przeprowadzenia, aby dowiedzieć się, co może być przyczyną powstania rany lub jej przedłużonego gojenia się.

Schorzenia, które utrudniają gojenie się ran to:

  • niedokrwistość,
  • miażdżyca,
  • niewydolność nerek,
  • hipoalbuminemia (w przypadkach niedożywienia i wyniszczenia organizmu),
  • cukrzyca.

Choroby te w znacznym stopniu utrudniają gojenie się nawet najmniejszej rany, a mogą być w łatwy sposób wykryte poprzez badanie krwi. W przypadku owrzodzeń na podudziu należy wykonać badanie USG Doppler żył kończyn dolnych, a niekiedy badanie dopplerowskie tętnic, aby wykluczyć niedokrwienny charakter owrzodzenia.

Leczenie ran, które trudno się goją jest długie i wy-maga systematyczności. Niezbędna jest właściwa pielęgnacja rany, nie- dopuszczanie do rozwoju zakażenia i odpowiednie wykonanie opatrunku. Opatrunki i pielęgnacja rany różnią się w zależności od jej etiologii. Istnieją różne sposoby wspomagania procesu gojenia się ran:

  • przemywanie (irygacja) rany np. solą fizjologiczną czy wodą utlenioną pozwala na usunięcie masy bakteryjnej,
  • dezynfekcja krótkotrwale ogranicza namnażanie się bakterii, ranę należy dezynfekować ostrożnie, gdyż środki do dezynfekcji mogą uszkadzać tworzącą się podczas gojenia ziarninę,
  • stosowanie miejscowo działających antybiotyków, które przynoszą korzyść,
  • usuwanie martwych tkanek – chirurgiczne czy irygacją pod dużym ciśnieniem,
  • stosowanie dobrego opatrunku na trudno gojącą się ranę, który powinien wchłaniać wysięk, przylegać do całej powierzchni rany, utrzymywać odpowiednią wilgotność.

Oprac. ŁG

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ