Powszechny system opieki zdrowotnej nie rozwiązuje problemów ludzi z chorobą Alzheimera, ani ich środowiska. Władze nie mają nawet dokładnych danych o liczbie chorych. Opieka społeczna robi więcej, lecz i tutaj z cierpiącymi na Alzheimera postępuje się tak, jak z innymi starszymi osobami – diagnozuje Najwyższa Izba Kontroli.

NIK oceniła cały system opieki pod względem wad i atutów. Za najistotniejszą słabą stronę obecnych rozwiązań uznany został brak wypracowanego modelu leczenia, w szczególności rozwiązań organizacyjnych i standardów postępowania diagnostycznego. Za najistotniejsze zagrożenie uznane zostały czynniki demograficzne. Za najistotniejszą szansę – możliwość wprowadzenia narodowych rozwiązań strategicznych. Za najistotniejszą mocna stronę –  mimo wszystko dostęp  do świadczeń gwarantowanych (diagnostyka,  leczenie ambulatoryjne i specjalistyczne).

Najważniejsze ustalenia kontrolerów to:

  • powszechny system opieki zdrowotnej nie rozwiązuje problemów ludzi z chorobą Alzheimera ani ich środowiska,
  • władze nie mają nawet dokładnych danych o liczbie chorych,
  • opieka społeczna robi więcej, lecz i tutaj z cierpiącymi na Alzheimera postępuje się tak jak z innymi starszymi osobami.

Izba po przeprowadzeniu kontroli sformułowała szereg wniosków. Według NIK, możliwe jest lepsze wykorzystanie zasobów istniejących w systemie opieki nad chorymi. Konieczne będą jednak także zmiany. Choć proponowane rozwiązania wymagają dodatkowych środków, trzeba wziąć pod uwagę, jaki koszt ponoszą dzisiaj liczni opiekunowie chorych na Alzheimera.

– Dość powiedzieć, że wielu z nich, nie znajdując wsparcia w systemie, zmuszonych jest do porzucenia pracy, by opiekować się bliską osobą – mówi prezes NIK, Krzysztof Kwiatkowski.

W raporcie wymienione zostały także tzw. dobre praktyki, które doceniła Najwyższa Izba Kontroli:

  1. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej z własnej inicjatywy wykazują zainteresowanie stanem funkcji poznawczych seniorów.
  2. Placówki medyczne dostrzegają potrzebę prowadzenia badań przesiewowych pamięci u osób starszych (Wrocławskie Centrum Alzheimerowskie) lub poszukują nowych metod diagnostycznych (Uniwersytecki Szpital Kliniczny z Wrocławia – metoda akustycznej analizy głosu i artykulacji głosu pozwalająca na wczesne wykrycie m.in. choroby Alzheimera).
  3. Środowisko alzheimerowskie wykazuje dużą zdolność do samoorganizowania się i aktywnie włącza się w każdy aspekt rozwiązywania swoich problemów: od wypracowywania propozycji rozwiązań systemowych w zakresie leczenia i opieki, przez prowadzenie placówek specjalistycznych dla chorych oraz specjalistycznych zajęć dla rodzin/opiekunów, po popularyzowanie wiedzy na temat choroby, jej skutków oraz pracy z osobami chorymi i ich rodzinami/opiekunami.

Źródło: NIK

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ