Placówki, z którymi zawieramy umowy, mają obowiązek udzielania świadczeń w sposób kompleksowy przypomina w komunikacie Narodowy Fundusz Zdrowia.

Co to znaczy?

Jeśli wymagane jest wykonanie dodatkowych badań diagnostycznych, niezbędnych dla prawidłowego leczenia, skierowania na nie wystawia lekarz udzielający świadczeń. Świadczeniodawca musi poinformować też, gdzie wykonać badania, których koszty wykonania pokryje.

Przykład:

Jeżeli lekarz specjalista, który wystawił skierowanie na badanie rezonansu magnetycznego (MR) lub tomografię komputerową (TK) uznał, że badanie powinno być wykonane z kontrastem i zaznaczył to na skierowaniu, to powinien wystawić Ci skierowanie na badanie kreatyniny i wskazać, gdzie należy je wykonać. Wynik badania pokaż w placówce, w której MR lub TK będzie wykonywany.

W przypadku, gdy zostaniesz zakwalifikowany do leczenia w oddziale szpitalnym, a w szczególności do planowego leczenia operacyjnego, wykonanie niezbędnych badań diagnostycznych i konsultacji należy do szpitala.  Jeśli zostaniesz poinformowany, że badania powinien zlecić np. lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub musisz wykonać je we własnym zakresie, zgłoś nieprawidłowość do dyrekcji szpitala, a jeśli to nie będzie wystarczające – do oddziału wojewódzkiego NFZ, na terenie którego ma siedzibę szpital.

Podstawa prawna:

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia  8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1146 z późn. zm.):

§ 8  ust. 1 Świadczeniodawca zapewnia udzielanie świadczeń w sposób kompleksowy obejmujący wykonanie niezbędnych badań, w tym badań laboratoryjnych i diagnostyki obrazowej, oraz procedur medycznych związanych z udzielaniem tych świadczeń.

§ 12 ust. 7 W przypadku skierowania pacjenta do szpitala, w szczególności do planowego leczenia operacyjnego, szpital wykonuje konieczne dla leczenia w szpitalu badania diagnostyczne i konsultacje.

§ 12 ust. 1  Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, kierując świadczeniobiorcę do poradni specjalistycznej lub do leczenia szpitalnego, dołącza do skierowania:

1) kopię wyników badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji, będące w jego posiadaniu, umożliwiające lekarzowi ubezpieczenia zdrowotnego lub felczerowi ubezpieczenia zdrowotnego kierującemu postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania;

2) istotne informacje o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz zastosowanym leczeniu.

Źródło: Departament Spraw Świadczeniobiorców NFZ

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ