Astmę ciężką, oporną na leczenie, rozpoznaje się w przypadku, gdy do uzyskania kontroli choroby konieczne jest intensywna terapia lub – pomimo jej stosowania –  nie udaje się uzyskać kontroli astmy. 

 U chorego występują:

  • Nasilone objawy choroby. Lekarz ocenia je, pytając o liczbę napadów astmy, przebudzenia nocne z powodu choroby oraz ograniczenie aktywności spowodowane astmą. Kontrolę objawów astmy można też ocenić, wypełniając specjalne kwestionariusze. Na niedostateczną kontrolę astmy wskazują objawy występujące ponad dwa razy w tygodniu albo przebudzenia w nocy z powodu duszności, czy ograniczenie aktywności życiowej spowodowane astmą.
  • Częste zaostrzenia. Definiowane jako konieczność leczenia ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidami 2 lub więcej razy w poprzedzającym roku (za każdym razem trwające ponad 3 dni) lub hospitalizacja z powodu zaostrzenia astmy w poprzedzającym roku.
  • Pogorszenie czynności płuc.

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ